Þorkatla Sigurðardóttir

Tannálfurinn

Merkilegt fyrirbæri þessi tannálfur. Hér á heimilinu hafa barnatennurnar verið að detta eða fara og tönnin samviskusamlega farið undir koddan og einhverra hluta vegna breytist hún í pening! Þetta finnst strákunum ótrúlegt. Um daginn fórum við í heimsókn og hafði heimsætan á þeim bæ ótrúlega sögu að segja. Hun hafði misst tönn sett hana undir koddan eins og á gera, nema hvað tönnin var enn undir koddanum daginn eftir. Okkur fannst þetta öllum ótrúleg saga og áttum eiginlega ekki til orð. Það voru miklar vangaveltur um hvað hafi eiginlega gerst, hvað fór úrskeiðis?
Í gær missti Sigurður tönn og samviskusamlega setti hann tönnina undir koddan eins og áður, en í morgun þegar hann vaknaði brá honum heldur betur í brún.- tönninn var enn undir koddanum! hann kom til mín með tárin í augunum og skildi ekkert í þessu og taldi víst að tannálfurinn væri dauður! Við fórum og leituðum í rúminu en enginn peningur, hvað gat hafa komið fyrir? Ég gat nú sannfært hann um að tannálfurinn væri nú ekki dauður, ég tryði því nú ekki, þvi það hefði örugglega komið í blöðunum ef svo væri. Ein útskýringin var sú að þar sem skólarnir eru byrjaðir og svo margir krakkar eru að stækka að hann hreint og beint hafi ekki náð að anna eftirspurn. - eða eins og Sigurður benti á, þá gat það líka verið að hann hafi nú ekki byrjað að sofa í rúminu, maður þarf örugglega að vera með hausinn á koddanum, svo í kvöld ætlar hann sko að sofa á koddanum til að tryggja að hann fái nú eitthvað fyrir tönnina og þar er eins gott að tannálfurinn láti sjá sig.

skrifaði Þorkatla @ 12:34