Ekkert að gerast
Það er akkurat ekkert að gerast í minu lífi þessa dagana. Nú er ég hætt að vinna, og það er ótrúlegt hvernig dagurinn líður áfram án þess að ég fæ nokkru í verk.Ég vakna á morgnana og kem strákunum í skólann síðan kem ég heim, sit í tölvunni kannski hálf tíma eða svo að spila bubbles. Set í eina vél, geng frá morgunmatnum og svo um 9 hálf tíu leytið er fint að fara að leggja sig. Legg mig í tvo tíma eða svo. Vakna set í aðra vél, (á góðum degi) pæli í hvað ég eigi að fá mér í hádegismat. Tek svo saman hvað ég eigi að hafa í kvöldmat, fer í búðina - ef þess þarf. Næ svo í strákan um tvö leytið þ.e.a.s. ef það er ekki æfing, þá kannski fer ég og fylgist með æfingunni, eða gleymi mér svo aftur fyrir framan tölvuna. Síðan gerist ekkert mikið meira. Tíminn líður og ég hef akkúrat ekki gert neitt almennilegt yfir daginn.
Ég hef reyndar tekið eftir að það er dýrt að vera heima. Mér dettur ýmislegt íhug að kaupa. Fór í Blómaval og dag og leitaði að einhverju páska skrauti, fann ekkert en fann eitthvað kökuskraut varðandi afmæli strákana. Næst ætla ég í IKEA, þar hlýt ég að finna eitthvað til að kaupa. :-)
skrifaði Þorkatla @ 16:54
4 Athugasemdir:
Öfunda þig af aðgerðaleysinu...
Ég bara man ekki eftir því hvenær ég var aðgerðalaus síðast og leið illa yfir því...núna nýt ég þess ef aðgerðaleysi sækir á mig, að sitja bara og horfa út í loftið, eða upp í stofuloftið heima mmmmmm...gaman ;)
Var það ekki fyrr í vetur að þú varst að jafna þig eftir aðgerð, og fórst að pæla í tónlistaruppeldi þinu?
Það er nú bara þannig að allt er svo öfugsnúið. Þegar mikið er að gera er þráir maður aðgerðarleysi, en þegar ekkert er í gangi kemur samviskubitið (því það er fast í vitund okkar að vinnan göfgar manninn) og maður þráir að hafa eitthvað að gera.
Jú það var einmitt fyrir rúmu ári síðan að ég var í mánaðar veikindaleifi, og naut hverrar mínútu...hefði getað tekið 2-3 mánuði í viðbót án þess að finna til aðgerðarleysis, held ég : )
Skrifa ummæli
Á heimasíðu